เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 270 ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ตายไม่ได้หรอก
จางเฉิงพูดจบก็ขยับกายเข้าหาหมายจะจูบหลี่เซี่ยงหว่าน มือก็ค่อย ๆ แก้เชือกที่มัดเท้าของหลี่เซี่ยงหว่านออก
เจตนาของเขานั้นชัดเจนจนไม่รู้จะชัดเจนอย่างไรแล้ว
หลี่เซี่ยงหว่านส่ายหน้าหลบหลีกด้วยความขยะแขยง พลางเร่งมือของตนเองให้เร็วขึ้น
จางเฉิงดูเหมือนจะเริ่มหมดความอดทน มือหนาใหญ่บีบคางของหลี่เซี่ยงหว่านจนนางจำต้องจ้องมองมาที่เขา
หลี่เซี่ยงหว่านจ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเรียบเฉยไร้คลื่นลม นางตัดสินใจแน่วแน่ในใจว่าถือเสียว่าถูกสุนัขเลียก็แล้วกัน
ในขณะที่จางเฉิงกำลังจ้องมองหลี่เซี่ยงหว่านด้วยความลุ่มหลง เชือกป่านที่มือของหลี่เซี่ยงหว่านในที่สุดก็ถูกตัดขาด
หลี่เซี่ยงหว่านกลืนน้ำลายลงคอ พลางมองหาโอกาสดีที่สุดที่จะลงมือเพียงครั้งเดียวให้สำเร็จ