กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 258 เรื่องนี้จะยอมรับไม่ได้เด็ดขาด
หม่าเต๋อไฉเคยคุยโวว่าตนไร้เทียมทานทั่วหล้า ในโรงเรียนไม่เคยพบพ่ายแพ้มาก่อน
ทว่าพอมาถึงหมู่บ้านซ่านสุ่ยกลับพบเจอความพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำเอาหดหู่ใจอยู่ไม่น้อย
บนใบหน้ามีรอยหมัดเพิ่มขึ้นมาอีกสองสามรอย ภายใต้การไล่ล่าของลุงรองกวน เขาก็วิ่งหนีไปอย่างหมดสภาพ
อาจเป็นเพราะวิ่งหนีอย่างลนลาน ชามและหมั่นโถวในมือจึงตกถึงพื้น
ยุคสมัยเช่นนี้ ต่อให้เป็นคนเหลวแหลกเพียงใดก็ไม่กล้าทิ้งขว้างธัญพืชโดยง่าย
เห็นหมั่นโถวตกถึงพื้น หม่าเต๋อไฉจึงเลี้ยวโค้งกะทันหัน ก้มตัวหยิบหมั่นโถวและชามกลับมา
เงยหน้าขึ้นมอง ลุงรองกวนอยู่ห่างจากเขาเพียงไม่กี่ก้าว ทำเอาเขาตกใจจนร้องลั่นแล้ววิ่งแจ้นไปอีกครั้ง ในปากยังร้องตะโกนว่า “ตาแก่ ข้าจะกลับมาใหม่~”