0253

⬢⬢⬢

ตอนที่ 253 เธอคงคิดว่า...คิดว่า.......

คำพูดที่แสดงความมีน้ำใจของลุงรองกวน ทำให้หลินอวี้จู๋ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

เธอโค้งดวงตาเป็นรูปจันทร์เสี้ยวพลางกล่าวอย่างน่าเอ็นดูว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องขอขอบคุณลุงรองล่วงหน้าแล้วนะคะ”

ลุงรองกวนร้อง “เฮ้อ” ออกมาเบาๆ ก่อนจะพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “เดี๋ยวฉันออกไปดูข้างนอกโรงเรียนหน่อย ว่าจะจับเจ้าเด็กเหลือขอนั่นได้ไหม”

เขาเป็นคนนิสัยทำอะไรปุบปับว่องไว พูดจบก็หันหลังออกไปตามจับคนทันที

เสิ่นป๋อจวิ้นได้ยินความหมายในคำพูดของลุงรองกวนว่าดูเหมือนจะมีคนสะกดรอยตามพวกเธอทั้งสามคน เขาก็เริ่มให้ความสนใจ

เขาถามขึ้นว่า “คนที่ปีนกำแพงเข้ามา คุณรู้จักเหรอครับ?”