0251

⬢⬢⬢

ตอนที่ 251 ถึงเวลานั้นก็อย่ามาหาว่าฉันรังแกคนแก่ขาเป๋อย่างแกนะ

จันทร์เสี้ยวแขวนสูงอยู่ปลายกิ่งไม้ ยามนี้ดึกสงัดเงียบเชียบ เมฆหมอกปกคลุม กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวและเย็นเยือกโชยปะทะเข้าใบหน้า

หลินอวี้จู๋เดินออกมาจากเรือนพักของตน เมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเทา ก่อนจะแอบย่องไปยังเรือนพักของหลี่เซี่ยงเป่ย

เคาะประตูสองสามครั้ง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา นางจึงไม่ได้เคาะต่อ

ผู้ที่มาเปิดประตูหาใช่ใครอื่น คือพี่ชายคนเล็กของนาง สหายเหล่าเสิ่นนั่นเอง

เสิ่นป๋อจวิ้นเห็นว่าเป็นหลินอวี้จู๋จึงดึงตัวเข้าบ้าน เอ่ยถามด้วยความตลกขบขันว่า "ดึกขนาดนี้แล้วมาทำไม? ถึงระยะทางจะใกล้ แต่ก็ใช่ว่าจะปลอดภัยอยู่ดี"