0246

⬢⬢⬢

ตอนที่ 246 อย่ารีบร้อน อย่าได้ตื่นตระหนก

หลังจากจางเฉิงออกจากห้องพักครู หลี่เซี่ยงหว่านก็พาหวังเสี่ยวเหมยกลับมา

เพราะกลัวว่าทางฝั่งหวังเสี่ยวเหมยจะเผยพิรุธ ทั้งคู่จึงไม่ได้บอกข้อมูลใดแก่เธอ

หลี่เซี่ยงหว่านเดินเข้ามาก็ส่งสายตาให้หลินอวี้จู๋ เธออยากรู้เหลือเกินว่าจางเฉิงติดเบ็ดแล้วหรือยัง

หลินอวี้จู๋ทำหน้าขรึมแล้วพยักหน้าเบา ๆ

หวังเสี่ยวเหมยนั่งหอบอยู่ที่ที่นั่ง เธอไม่พบความผิดปกติเลยแม้แต่น้อย

หลี่เซี่ยงหว่านขยับปากถามแบบไม่มีเสียงว่า “เขาให้เธอห้าร้อยจริง ๆ เหรอ?”

หลินอวี้จู๋ส่ายหน้า แล้วใช้นิ้วมือน้อย ๆ ทำท่าเป็นเลขห้าสิบห้าอย่างลืมตัว

รูม่านตาของหลี่เซี่ยงหว่านขยายกว้างในทันที เกือบจะหลุดปากออกไปแล้วว่า นี่มันคนโง่ชัด ๆ ใช่ไหม?