0240

⬢⬢⬢

ตอนที่ 240 ไม่มีเงินงั้นเหรอ? ฉันให้ยืมเอาไหมล่ะ

พอถึงตอนกลางคืน ภรรยาหัวหน้าหมู่บ้านก็มาที่ห้องลูกสะใภ้ อาศัยแสงจันทร์รำไรลูบไล้เส้นผมอันนุ่มสลวยของลูกสะใภ้

แล้วถอนหายใจออกมา

หลี่ซิ่วซิ่วที่กำลังหลับสนิทรู้สึกตัวว่ามีคนอยู่ จึงรีบลืมตาขึ้นพอดูว่าเป็นแม่สามี ก็ร้องเรียกแม่

ภรรยาหัวหน้าหมู่บ้านขานรับแล้วกล่าวต่อ “ผ่านไปไม่กี่วัน ทำไมถึงผอมโทรมได้ขนาดนี้ล่ะ”

“ดูแก่ลงไปตั้งเยอะแน่ะ”

น้ำตาของหลี่ซิ่วซิ่วพรั่งพรูออกมาทันที “แม่ ฉันรู้แล้วว่าตัวเองผิดไป”

ภรรยาหัวหน้าหมู่บ้านถอนหายใจแล้วพูดว่า “คนที่อยู่กับลูกไปตลอดชีวิตไม่ใช่พวกเราคนแก่พวกนี้ และไม่ใช่พี่น้องของลูกหรอก”

“แต่เป็นสามีของลูกต่างหาก”