0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 232 มือไม้ไม่ค่อยอยู่สุขสักเท่าไหร่

หลินอวี้จู๋กวาดสายตามองรายการของแล้วคำนวณไปเรื่อย ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล

หลี่เซี่ยงหว่านหัวเราะอย่างไม่เกรงใจ “ไม่ต้องสงสัยหรอก ก็สองร้อยห้าสิบไง ไม่ขาดไม่เกินสักแต้มเดียว”

หลินอวี้จู๋...

หลังจากรับเงินมาจากหลี่เซี่ยงหว่าน เธอหยิบเงินออกมาสิบหยวนส่งกลับคืนให้หลี่เซี่ยงหว่านแล้วว่า “พ่อค้าคนกลางกินส่วนต่าง อื้ม นี่เป็นส่วนแบ่ง 4 เปอร์เซ็นต์ของเธอ”

หลี่เซี่ยงหว่านรับเงินไปด้วยสีหน้าขบขัน

ยามค่ำคืน ทั้งสามต้มโจ๊กกันเล็กน้อย แล้วทำผัดกะหล่ำปลีเปรี้ยวหวาน กินมื้อเย็นกันแบบพอผ่านไปที

ตอนที่ทั้งสามนอนลงบนเตียงอิฐก่อความร้อนพร้อมกัน ก็นึกรู้สึกสะท้อนใจอยู่ไม่น้อย

หลี่เซี่ยงหว่านที่นอนอยู่ตรงกลางจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมาเบา ๆ