0199

⬢⬢⬢

ตอนที่ 199 ครูหาน ถ้างั้นคุณไปหาหมูมาสักตัวจริงๆ เถอะ

หวังเสี่ยวเหมยเป็นคนคล่องแคล่วว่องไวอยู่แล้ว เธอทั้งรู้สึกโกรธทั้งหยิบกรรไกรมาเลาะด้ายตรงปลายกางเกงของเสี่ยวซานหยา แล้วพึมพำในปากว่า “ใจคอช่างโหดร้ายเหลือเกิน”

ลูกของแม่เลี้ยงคนนั้นอยู่ในชั้นเรียนของหวังเสี่ยวเหมย ถูกเลี้ยงดูมาอย่างขาวอวบอ้วนสมบูรณ์ สวมเสื้อบุผ้าฝ้ายและรองเท้าบุผ้าฝ้ายที่เพิ่งตัดเย็บใหม่ในปีนี้

หมวก ถุงมือ ผ้าพันคอไม่ขาดสักชิ้น ดูแลปรนนิบัติอย่างประคบประหงมที่สุด

ความแตกต่างที่ชัดเจนเช่นนี้ ทำให้ไฟแห่งความโกรธปะทุขึ้นในอกของหวังเสี่ยวเหมย

แม่เลี้ยงไม่สนใจ พ่อแท้ๆ ก็มองไม่ออก ต่อให้พูดสักคำว่าให้หามาให้เด็กบ้างสักชุด เสี่ยวซานหยาก็อาจจะไม่ต้องตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาขนาดนี้