0197

⬢⬢⬢

ตอนที่ 197 เจ้าจงขอบคุณที่ฉันยอมปล่อยมือเถอะ

ในเมื่อคุณครูหานพูดออกมาถึงขนาดนี้แล้ว หลินอวี้จู๋ย่อมต้องจัดการเรื่องนี้ให้เป็นจริงตามคำพูด

หลินอวี้จู๋แสร้งทำน้ำเสียงประชดประชันอยู่ข้าง ๆ “คุณครูหานต้องพูดคำไหนคำนั้นนะคะ อย่าได้เสียสัจจะต่อเด็ก ๆ จนให้คนอื่นเขานินทาเอาได้”

ป้าหวังปิดปากหัวเราะเบา ๆ เธอรู้ซึ้งถึงนิสัยของหลินอวี้จู๋ดี นี่ใช่คนที่ยอมเสียเปรียบง่าย ๆ ที่ไหนกัน

ชั่วขณะหนึ่งเธอรู้สึกสงสารคุณครูหานผู้นี้ที่หน้าตาสะสวยคนนี้ขึ้นมาจับใจ

หานม่านม่านโดนกระตุ้นจนโกรธแทบหัวตั้ง ข้าวปลาก็ไม่กิน วางชามในมือลงแล้วแค่นเสียงเยาะ “อย่ามาดูถูกกันให้มากนักเลยนะ แค่คากิไม่ต้องพูดถึงหรอก ต่อให้เป็นหมูทั้งตัวฉันก็หามาได้”

“ฉันจะไปเอาคากิมาเดี๋ยวนี้แหละ จะให้คนบางคนได้เปิดหูเปิดตาดูให้ดี”

“ว่าฉันพูดโม้เกินจริงหรือเปล่า”

หลินอวี้จู๋กลอกตาไปมาวงใหญ่