0140

⬢⬢⬢

ตอนที่ 140 รู้สึกเหมือนได้รู้ความจริง

หวังเสี่ยวเหมยยังคงพยายามเกลี้ยกล่อมให้หลี่เจ้าพุงเก็บไก่เอาไว้ แต่เสิ่นป๋อจวิ้นได้ถอดเสื้อผ้าฝ้ายออกแล้ว เขาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว แขนเสื้อถูกพับขึ้น เผยให้เห็นรูปร่างสูงโปร่งพลางเดินตรงไปยังห้องครัวด้วยท่าทางหล่อเหลาอย่างยิ่ง

เขาหิ้วไก่ถือมีดทำครัวเดินออกจากเรือนพักไปเชือดไก่ทันที

หลี่เจ้าพุงรีบไปต้มน้ำร้อน

หวังเสี่ยวเหมย......

ฉวยจังหวะที่หลี่เจ้าพุงกำลังยุ่งอยู่ในครัว หวังเสี่ยวเหมยกระซิบถามหลินอวี้จู๋ว่า “แบบนี้จะเหมาะสมหรือ?”

หลินอวี้จู๋ยักไหล่ นั่นย่อมไม่เหมาะสมอยู่แล้ว

ตามรูปแบบการคบหาของยุคนี้ การที่หลี่เจ้าพุงหวังจะตามจีบคนให้ติดนั้นเป็นเรื่องยากจริงๆ

หลินอวี้จู๋กล่าวด้วยสีหน้าสงบและเยือกเย็น “พี่สาวเสี่ยวเหมย ใจเย็นๆ เอาไว้หลังปีใหม่สักสองสามวัน พี่ค่อยเลือกเวลาเชิญเขากลับไปเลี้ยงบ้าง จัดที่บ้านพี่เลย เดี๋ยวตอนนั้นฉันจะสมทบวัตถุดิบไปเพิ่มให้เอง วางใจเถอะ วางใจ”