0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 สิ่งไม่อาจกล่าว สิ่งไม่อาจเอ่ย

กำลังสงสัยอยู่ว่าช่วงนี้เสี่ยวโก่วตั้นทำไมไม่มาหาเธอเล่น จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู

หลินอวี้จู๋หยิบกระดาษแดง พู่กัน และหมึกออกมาวางบนโต๊ะแล้วถึงค่อยเดินไปเปิดประตู

เสี่ยวโก่วตั้นยังคงสูดน้ำมูกน้อย ๆ กระพริบตาพูดว่า “พี่สาวหลิน ผมมาหาพี่เล่น ไม่เป็นการรบกวนใช่ไหมครับ?”

พูดแบบนี้ได้ยังไง จู่ ๆ ก็ดูเกรงใจขึ้นมาเสียอย่างนั้น

หลินอวี้จู๋ยิ้มแย้มพูดต้อนรับอย่างเต็มที่ “ไม่เลยจ้ะ โก่วตั้นของเราน่ารักออก จะมารบกวนพี่ได้ยังไง เข้ามาสิ พอดีเลยมาช่วยพี่ทำงานหน่อย”

พาโก่วตั้นเข้าบ้านแล้ว หลินอวี้จู๋ก็พับแขนเสื้อบุผ้าฝ้ายตัวหนาขึ้น

แล้วเทหมึกใส่จานใบเล็กออกมานิดหน่อย