0114

⬢⬢⬢

ตอนที่ 114 เฮ้ย พวกเธอคิดว่าฉันตาบอดหรือไง

หวังเสี่ยวเหมยทางนี้ดูไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย หลินอวี้จู๋จึงแอบครุ่นคิดอยู่ในใจ ไม่รู้ว่าหลี่เซี่ยงหว่านรู้หรือเปล่าว่าเธอก็ลักลอบค้ากำไรเกินควรในตลาดมืดเหมือนกัน

ไม่รู้เหมือนกันว่าคนสองคนนี้ไปเจอกันได้ยังไง

ตอนนี้พูดมากไปก็มีแต่จะผิด หลินอวี้จู๋จึงทำเพียงมองทั้งสองคนเงียบ ๆ ไม่พูดอะไร

เผอิญว่าทางหน้าต่างห้องครัวตะโกนเรียกขึ้นมาว่า “เกี๊ยวไส้หมูได้แล้ว”

เห็นคนตรงหน้าทั้งสองลุกขึ้นไปหยิบเกี๊ยว พอทั้งคู่ยกจานเกี๊ยวกลับมานั่งที่เดิม หลินอวี้จู๋ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย

เธอไม่อยากจะอยู่อย่างเงียบ ๆ อีกต่อไปแล้ว

สองคนนั้นนั่งกินเกี๊ยวกันอย่างเอร็ดอร่อย ปล่อยให้หลินอวี้จู๋นั่งดื่มน้ำเปล่าอยู่ข้าง ๆ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าเวลาช่างผ่านไปอย่างทรมานเหลือเกิน