เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 102 เราเองก็ต้องมีทรัพย์สินส่วนตัวบ้างสิ
หลินอวี้จู๋ส่ายหัวอย่างเหม่อลอยก่อนจะพยักหน้าตาม “ดูเหมือนจะเป็นความหมายนั้นหรือเปล่านะ?” เธอเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรนัก
ทั้งสองมองหน้ากันไปมา
ระหว่างที่หวังเสี่ยวเหมยต้มโจ๊ก หลินอวี้จู๋ก็งีบหลับไปครู่หนึ่ง
พอโจ๊กสุก หลินอวี้จู๋ก็ถามระหว่างที่ดื่มไปด้วยว่า “พี่สาวเสี่ยวเหมย พี่ชายพั่งจื่อพูดอะไรกับพี่บ้างหรือเปล่าคะ?”
หวังเสี่ยวเหมยทำหน้าตาเบิกบานแล้วพูดว่า “พี่ชายพั่งจื่อบอกว่าตลาดมืดค่อนข้างคงที่แล้วละ แต่ก็ยังกำชับให้ฉันระวังตัวไว้หน่อย”
หลินอวี้จู๋พยักหน้า ความจริงแล้วคนอย่างหวังเสี่ยวเหมยที่รับของมาขายต่อนั้นปลอดภัยกว่ามาก
วิชาแปลงโฉมที่ไม่ค่อยจะได้เรื่องของเธอมีข้อดีตรงที่ดูอัปลักษณ์ จึงไม่ต้องกลัวถูกใครหมายตา