0058

⬢⬢⬢

ตอนที่ 58 ส่วนแบ่งของฉันด้วยสินะ

หลินอวี้จู๋ไม่นึกเลยว่าคนในยุคนี้จะหลอกง่ายขนาดนี้ พอลองนึกย้อนไปวันที่เจ้าอ้วนคนนี้ต่อรองราคาในตลาดมืด เขาก็ไม่ได้ดูหลอกง่ายแบบนี้นี่นา วันนี้ทำไมถึงดูเหมือนคนหัวช้าแบบนั้นล่ะ

หลินอวี้จู๋กระแอมไอเบาๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจสุดๆ ว่า “จริงไม่จริงฉันก็ไม่รู้หรอก แต่เด็กสาวอ้วนคนนั้นพูดแบบนี้ ฉันว่าน่าจะลองดูนะ ยังไงก็ไม่เสียเนื้อเสียหนังอะไรอยู่แล้ว เผื่อมันกลายเป็นจริงขึ้นมาล่ะ คุณว่าไหม?”

หลินอวี้จู๋พูดจาเหลวไหลอย่างจริงจังต่อว่า “ที่สำคัญคือคุณต้องมีความเชื่อมั่นอันแรงกล้า เชื่อมั่นในตัวเอง”

หลี่เจ้าพุงกะพริบตาถี่ๆ ครุ่นคิดไปมาแล้วถามอย่างระแวงว่า “เด็กสาวคนนั้นผอมลงจริงๆ เหรอ?”