0041

⬢⬢⬢

ตอนที่ 41 ความรู้สึกที่มอบให้ผิดคน

ตั้งแต่เริ่มเก็บเกี่ยวเร่งด่วน หลินอวี้จู๋ก็รู้สึกว่าเอวของเธอไม่ใช่ของเธออีกต่อไป แม้แต่สมองก็ไม่ใช่ของเธอด้วยเช่นกัน

เธอรู้เพียงว่าต้องเหวี่ยงเคียวเกี่ยวข้าวสาลีทีละรวงอย่างต่อเนื่อง คืบหน้าไปเรื่อย ๆ เหงื่อที่ไหลเข้าตาได้แต่ใช้แขนเสื้อเช็ดอย่างลวก ๆ เท่านั้น

ผิวหนังตามลำคอที่โดนเปลือกข้าวสาลีตำจนทั้งคันทั้งเจ็บ แต่กลับไม่มีเวลาไปสนใจเลยแม้แต่น้อย ช้าไปนิดเดียวก็ถูกคนเก็บรวงข้าวที่อยู่ข้างหลังเร่งเอา

หลายครั้งที่คมเคียวเกือบจะบาดโดนขา นี่ขนาดว่าระมัดระวังอย่างที่สุดแล้วนะ