0029

⬢⬢⬢

ตอนที่ 29 เจ้าตัวเล็ก

หลินอวี้จู๋ไม่ได้รีบจากไปหลังจากขายของเสร็จ เธอชวนคุยเล่นสองสามประโยคจนรู้ว่าชายร่างยักษ์คนนี้แซ่ซู จึงเริ่มเรียกเขาว่าพี่ชายแซ่ซู ทั้งสองพูดคุยจนเริ่มสนิทสนมกันขึ้นมาบ้าง เธอจึงค่อยขอตัวแยกออกมา

พอเดินพ้นป่าเล็ก ๆ มาได้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตามมาก็อดหัวเราะเยาะตัวเองไม่ได้ ดูท่าสินค้าที่มีอยู่นี้จะยังไม่เข้าตาอีกฝ่ายเสียเท่าไร

คำกล่าวที่ว่าอาคารครอบครัวเป็นสถานที่ซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับคนขายของนั้นเป็นความจริงแท้แน่นอน

ได้ยินมาว่าใกล้กับโรงงานสิ่งทอในตัวเมืองมีกลุ่มอาคารบ้านพักครอบครัวตั้งอยู่ ที่นั่นมีผู้อยู่อาศัยไม่น้อย และที่สำคัญคือไม่มีเหล่าคุณปู่ยามคอยเฝ้าหน้าประตู

โอกาสดีเช่นนี้จะปล่อยหลุดมือไปได้อย่างไร