0015

⬢⬢⬢

ตอนที่ 15 ฉันไม่คิดจะร่วมครัว

เยาวชนปัญญาชนที่นั่งอยู่ที่นี่ไม่มีใครขยันขันแข็งนัก ผักที่ปลูกในสวนปีนี้ก็เรียกได้ว่าแค่พอประทังชีวิต ไม่เหมือนบ้านคนอื่นที่หาพื้นที่ปลูกได้มากเท่าไหร่ก็ปลูกให้มากที่สุด ปีนี้มีเยาวชนปัญญาชนใหม่มาเพิ่มอีก ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าผักคงไม่พอทาน แถมยังขัดสนเป็นแน่

ดังนั้นมื้อเย็นจึงทำได้เพียงแกงผักรวมหนึ่งหม้อ

เมื่อแกงผักรวมตั้งโต๊ะ ทุกคนมองพริกที่อยู่ในหม้อแล้วอดปวดหัวไม่ได้ หวังหยางลองชิมเป็นคนแรก อื้ม... ทำหน้าเหยเกไปหมด

เอาเถอะ คนที่กินเผ็ดจนชินยังทนไม่ไหว นับประสาอะไรกับคนที่ไม่คุ้นเคย หลินอวี้จู๋และคนอื่น ๆ จึงหมดอารมณ์ที่จะยื่นตะเกียบไปคีบผักเสียแล้ว