0012

⬢⬢⬢

ตอนที่ 12 วางใจเถอะ ไม่ต้องชดใช้เงินแทน

หากบอกว่านิยายสักเล่มต้องมีพระเอกนางเอก พระรองก็เป็นส่วนที่ขาดไม่ได้เช่นกัน

เมื่อผู้ใหญ่บ้านพาชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา หลินอวี้จู๋กวาดสายตามองปราดเดียวก็เกือบจะรู้ได้ทันทีว่าคนผู้นี้ควรจะเป็นพระรองในนิยาย เพราะในนิยายนั้นตอนที่เขาปรากฏตัวออกมา เขาถูกบรรยายด้วยคำวิเศษณ์เสียยืดยาวเต็มหน้ากระดาษ

ดั่งหยกงามบนทางเดิน คุณชายไร้ผู้เปรียบเทียม

สมกับที่ผู้เขียนบรรยายไว้จริงๆ หลินอวี้จู๋คิดเช่นนั้น

ต่อให้สะพายย่ามและถือห่อสัมภาระ ทั้งยังยืนอยู่ในลานบ้านชนบทที่ทั้งรกและทรุดโทรม ก็ไม่มีทางกลบกลิ่นอายที่ดูสดใสราวกับต้นไผ่เขียวของเขาได้เลย

ร่างกายที่ตั้งตรงมีพลังของความอดทนไม่ยอมแพ้แฝงอยู่ กลิ่นอายในเรื่องนี้นั้นน่าอัศจรรย์อยู่แล้ว เมื่อมีไว้ ก็สามารถเปลี่ยนคนทั้งคนได้ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นคนที่มีหน้าตาอยู่ในระดับชั้นเลิศอีกด้วย