0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 ระบบ

ถูกพ่อหลินเรียกไว้ หลินอวี้จู๋นึกในใจว่าแปลกนัก ตลอดทั้งเดือนมานี้ คำพูดที่พ่อหลินคุยกับเธอนั้นนับนิ้วมือข้างเดียวก็ยังเหลือ ไม่นึกเลยว่าพ่อหลินจะเจาะจงมายืนรอเธอเช่นนี้

หลินอวี้จู๋มองพ่อหลินด้วยความฉงนสงสัย

เห็นพ่อหลินล้วงเงินปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เธอ ดูแล้วน่าจะไม่น้อยเลย แถมมูลค่าแต่ละใบก็ไม่สูง ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเงินก้นถุงที่แอบเก็บสะสมไว้

“เงินสิบหยวนนี่เอาไปเถอะ ออกไปข้างนอกไกลบ้านเดินทางต้องรอบคอบ รู้จักประหยัดเข้าไว้ ไปถึงที่นั่นแล้วก็คงต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว”

หลินอวี้จู๋จ้องมองใบหน้าที่ดูแก่ชราลงของพ่อหลิน ความเป็นห่วงเป็นใยนั้นดูไม่เหมือนการเสแสร้ง

พอก้มลงมองเงินในมือนั้น ความรู้สึกก็ซับซ้อนจนบอกไม่ถูก เธอเคยคิดว่าพ่อหลินไม่สนใจความเป็นตายของเจ้าของร่างเดิม แต่ดูจากวันนี้แล้วเห็นทีจะไม่ใช่ทั้งหมด

ในยุคสมัยนี้ เงินสิบหยวนสามารถซื้อของได้มากมาย สำหรับพ่อหลินที่ควรจะไม่มีเงินติดตัวเลย เงินสิบหยวนถือเป็นเงินก้อนโตมาก

“พ่อ พ่อเอาเงินมาจากไหน?”