0001

⬢⬢⬢

ตอนที่ 1 ข้ามภพ

“ปัง ปัง ปัง... ปัง ปัง ปัง...” เสียงเคาะประตูอย่างเร่งร้อนดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงตำหนิที่ดังตามหลังมาว่า “ลูกสาวคนเล็ก รีบลุกขึ้นได้แล้ว สายป่านนี้แล้วนะ”

หลินอวี้จู๋พลิกตัวอย่างยากลำบาก เธอหรี่ตามองออกไปนอกหน้าต่าง ผ้าม่านบาง ๆ เผยให้เห็นแสงสว่างของท้องฟ้าข้างนอก

ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสว่าง

หลินอวี้หลานที่นอนอยู่ข้าง ๆ พึมพำอย่างหงุดหงิด “ยังจะรีรออะไรอีก รีบลุกขึ้นไปสิ จะได้ไม่ต้องให้แม่มาคอยเคาะประตูไม่หยุดแบบนี้”

หลินอวี้จู๋หลับตาลง เพื่อปิดบังอารมณ์ที่พลุ่งพล่านจนแทบจะระเบิดออกมา จากนั้นจึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วขานรับว่า “ลุกแล้ว”

คนนอกประตูถึงได้หยุดเคาะและจากไปอย่างไม่พอใจ เสียงพึมพำที่หลุดรอดเข้ามาแว่ว ๆ หลินอวี้จู๋เลือกที่จะทำเป็นไม่ได้ยิน

เธอลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า ทุกครั้งที่เห็นกางเกงผ้าทรงกระบอกและเสื้อผ้าลายดอกที่ให้กลิ่นอายบ้านนอกขนานแท้นี้ มือที่จับเสื้อผ้าก็อดไม่ได้ที่จะสั่น

เชยสะบัดเลย～～ดูไม่ได้!