บทที่ 510. พรหมลิขิตชักนำ

บทที่ 510. พรหมลิขิตชักนำ

ถ้าจะถามว่าฮวาชิงชิงพ่ายแพ้ต่อสิ่งใดมากที่สุด ก็คงหนีไม่พ้นหนุ่มหล่อเนี่ยแหละ

แต่ครั้งนี้ ฮวาชิงชิงกลับนิ่งสงบผิดปกติ เธอแค่ปรายตามองเอริกที่นั่งอยู่บนเก้าอี้แวบหนึ่ง ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นโดยไม่ปริปากพูดอะไร

เสี่ยวจางที่ยืนอยู่ข้างๆ ส่งสายตาเป็นเชิงถาม: นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?

แม้แต่ซูเสี่ยวหยูที่สนิทกับฮวาชิงชิงที่สุด ก็ยังมีสีหน้าสับสน

ทั้งสามคนยืนอยู่ด้วยกัน สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงงและไม่เข้าใจ ถ้าสามารถเสกเครื่องหมายอัศเจรีย์กับเครื่องหมายคำถามให้เป็นรูปเป็นร่างได้ คงจะเห็นมันลอยวนอยู่รอบตัวพวกเขาเต็มไปหมด

แววตาของทุกคนเป็นประกายแห่งความกระหายใคร่รู้ความจริง