บทที่ 344. ใต้ทะเล

บทที่ 344. ใต้ทะเล

คนที่อยู่บนเวทียังไม่ทันได้เริ่มร้องเพลง ก็สาดดาเมจใส่ผู้คนไปแล้วมากมาย

ในตอนนี้ ความอยากรู้อยากเห็นและความคาดหวังของทุกคนในฮอลล์พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด พวกเขาอยากจะฟังเหลือเกินว่า บุคคลที่งดงามราวกับเทพเซียนจุติลงมาบนเวทีผู้นี้ จะมีน้ำเสียงที่ไพเราะจับใจด้วยหรือไม่

เสียงอินโทรที่เชื่องช้าและเศร้าสร้อยดังขึ้น หลินฟานหลับตาลง ยกไมโครโฟนขึ้นมาแล้วเปล่งเสียงร้อง

“แสงจันทร์ที่สาดส่องทะลุหมู่เมฆ

หลบซ่อนจากผู้คน ทอประกายเป็นเกล็ดคลื่นบนผืนทะเล

เกลียวคลื่นสาดซัดกระโปรงสีขาว หวังผลักดันเธอให้กลับไป

เกลียวคลื่นชะล้างคราบเลือด หวังเพียงจะมอบความอบอุ่นให้เธอ

ดำดิ่งลงไปฟังเสียงใต้ทะเลลึก เสียงสะอื้นของใครคอยนำทาง

ดวงวิญญาณจมดิ่งสู่ความเงียบงัน ไร้ผู้ใดปลุกเธอให้ตื่น”