บทที่ 331.เพลงนี้ต้องเป็นของซูเสี่ยวหยูเท่านั้น

บทที่ 331.เพลงนี้ต้องเป็นของซูเสี่ยวหยูเท่านั้น

หลังจากคุยกับพ่อแม่เสร็จ ซูเสี่ยวหยูก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาก พอวางสาย เธอก็เห็นหลินฟานยังคงยืนอยู่ข้างหลัง

เมื่อนึกถึงอาการเสียกิริยาของตัวเองเมื่อครู่ แก้มของซูเสี่ยวหยูก็แดงระเรื่อ "พะ...พี่ฟาน"

สิ้นเสียงของซูเสี่ยวหยู มืออันอบอุ่นคู่หนึ่งก็วางลงบนศีรษะของเธอ แล้วลูบเบาๆ น้ำตาที่เอ่อคลอเบ้าทนไม่ไหวไหลรินออกมาอีกครั้ง

ถึงแม้ซูเสี่ยวหยูจะเข้มแข็งมากแค่ไหน แต่อย่างไรเสียเธอก็เพิ่งจะเป็นหญิงสาววัยยี่สิบปีบริบูรณ์ การที่พ่อแม่ไม่อยู่บ้านตลอดทั้งปี ทำให้ลึกๆ แล้วเธอยังคงโหยหาความรักจากพวกท่าน