บทที่ 302.ถึงฉันจะเป็นแค่แกะตัวหนึ่ง

บทที่ 302.ถึงฉันจะเป็นแค่แกะตัวหนึ่ง

หลังจากอ่านข้อมูลจบ หลินฟานก็หันไปมองหวงเหว่ยหมิง เป็นการเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายพูดก่อน

หวงเหว่ยหมิงที่ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว มองหลินฟานพลางถอนหายใจ “อาจารย์หลินฟานครับ บอกตามตรงเลยนะครับ งบประมาณของเรามีจำกัด ตอนนี้พวกเราทุกคนรวบรวมเงินกันได้แค่แสนกว่าหยวน เพราะงั้น...”

ความหมายของหวงเหว่ยหมิงชัดเจนมาก เขาคงทำได้แค่จ้างเยียนอวี่มาร้องเพลงเท่านั้น ส่วนเรื่องให้หลินฟานแต่งเพลงให้ เงินของพวกเขาคงไม่พอ

คำพูดของหวงเหว่ยหมิงทำให้หลินฟานรู้สึกจนใจ เขาหันไปมองซูเสี่ยวหยู และเห็นแววตาไม่เข้าใจในดวงตาของเธอเช่นกัน

ก็ใช่น่ะสิ หลินฟานเคยบอกไว้ตั้งนานแล้ว ว่าเขาจะแต่งเพลงหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับความพอใจ ไม่ใช่เพราะเงิน