บทที่ 284.รู้หน้าไม่รู้ใจ

บทที่ 284.รู้หน้าไม่รู้ใจ

เมื่อรู้สึกถึงแรงดึงที่แขนเสื้อ ผู้จัดการร้านก็หันไปถลึงตาใส่พนักงานคนนั้น พร้อมกับกระซิบเสียงลอดไรฟัน "เดี๋ยวไว้เคลียร์กันทีหลัง!"

ท่าทางเหล่านั้นอยู่ในสายตาของหลินฟานทั้งหมด แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ เขาหยิบนิตยสารที่วางอยู่ใกล้ๆ ขึ้นมาเปิดดู ซึ่งล้วนแต่เป็นแคตตาล็อกเสื้อผ้าของร้านนี้ ดูเหมือนว่าร้านนี้จะเน้นขายเสื้อผ้าสไตล์จีนประยุกต์เป็นหลัก

เมื่อเห็นชุดไหนที่ถูกใจ หลินฟานก็หยิบปากกาขึ้นมาวงกลมไว้

'แกร๊ก' เสียงเปิดประตูดังขึ้น หลินฟานวางนิตยสารในมือลง แล้วหันไปมองห้องลองเสื้อ ซูเสี่ยวหยูเดินก้มหน้าก้มตาออกมาด้วยความเขินอาย

"เป็น... เป็นยังไงบ้างคะ"