บทที่ 198.ขอร้องล่ะ อาจารย์หลินฟาน อย่าแต่งเพลงอีกเลย

บทที่ 198.ขอร้องล่ะ อาจารย์หลินฟาน อย่าแต่งเพลงอีกเลย

ส่วนดวงตาของหลินฟาน ก็เอ่อล้นไปด้วยน้ำตาเช่นเดียวกัน

มีหรือที่เขาจะจำเธอไม่ได้ เพียงแต่เวลาที่เธออยู่ข้างกาย เขาแทบจะระงับความรู้สึกของตัวเองไว้ไม่อยู่

ขอเพียงได้เห็นเธอ เขาก็กลัวว่าตัวเองจะอดใจไม่ไหว ดึงเธอเข้ามากอดไว้แน่น

ทว่าเขาไม่อาจทำเช่นนั้นได้ เขาทำได้เพียงเฝ้ามองเธออยู่ห่างๆ มองเธอจากที่ไกลๆ แบบนี้เท่านั้น

ดวงตาของหลินฟานเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา สิ่งที่เขาทำได้ก็มีเพียงเท่านี้ เขาพยายามหลีกเลี่ยงที่จะไม่เจอเธอ

แต่หลินฟานก็รู้สึกเศร้าใจอยู่ลึกๆ เธอจะ... ไม่มาหาอีกแล้วจริงๆ หรือ