กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 ต้องการคำปลอบโยน
ไป๋จือฉีไม่รู้สึกตัวต่อสิ่งรอบข้างเลยแม้แต่น้อย
เขาเพียงแต่มองฉู่อี้ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย มองหยดน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้นที่แดงก่ำ
แนวป้องกันทางจิตใจที่แข็งแกร่ง ในวินาทีนี้ พังทลายลงอย่างเงียบ ๆ
น้ำตา ก็ไหลรินลงมาอย่างช้า ๆ ตามไปด้วย
ในที่สุดเขาก็ให้คำตอบที่ฉู่อี้ต้องการ
เสียงเปล่งออกมา
“……ให้ทุกคนดู”
ห้าคำไม่มาก แต่กลับแทนความหมายได้มากมาย
ฉู่อี้ได้ยินเช่นนั้น ริมฝีปากก็ฉีกเป็นรอยยิ้มที่ดูน่าเกลียด