กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 คำขอโทษ
สีหน้าของหลินนั่วซีดเผือดราวกับกระดาษในพริบตา
ฉู่อี้: “ฉันไม่ได้ฆ่าพวกแกตรงนี้ พวกแกควรขอบคุณฉันเสียอีก”
“เหอ ๆ” ซุนเหมี่ยวแสยะยิ้มเสริมอยู่ข้าง ๆ “โอเมก้าผิวพรรณละเอียดอ่อนอย่างสองพี่น้องแกเนี่ย ทางประเทศวายน่ะเป็นของที่ใคร ๆ ก็แย่งกันนักหนา ส่งพวกแกไปเสวยสุขโน่นเลย ไม่ต้องห่วง!”
ประเทศวาย!
พอได้ยินเช่นนั้น หลินนั่วก็ราวกับถูกอัสนีฟาด!
เขาเข้าใจในพริบตาว่านั่นคือที่ไหน และเข้าใจว่าสิ่งที่รอพวกเขาอยู่คือโชคชะตาที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตาย!
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไรอีก ซุนเหมี่ยวก็พาคนมาลากตัวเขาไว้แน่น แล้วดึงไปที่เรือ
“ไม่!!”
ต่อหน้าโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้แล้ว