กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 เจอกันอีกครั้ง
ค่ำคืน
ลมทะเลกลิ่นเค็มคาวพัดมาปะทะหน้า พร้อมความหนาวเย็น พัดจนเสื้อโค้ตของฉู่อี้สะบัดดังพั่บ ๆ
เขายืนอยู่สุดปลายท่าเรือ แผ่นหลังตั้งตรง สายตาจับจ้องผิวทะเลที่สะท้อนแสงไฟจากฝั่ง โดยไม่พูดอะไรสักคำ
ด้านหลัง ลูกน้องสิบกว่าคนยืนกระจัดกระจาย
“พี่อี้ ลมทะเลแรง เข้าไปยืนข้างในหน่อยเถอะ หนาว”
ในที่สุดก็มีคนหนึ่งทนไม่ไหว เอ่ยเตือนเสียงเบาสักประโยค
ฉู่อี้ไม่ขยับเขยื้อน
เห็นเขาท่าทางอย่างนี้ ลูกน้องอีกคนก็อดไม่ได้ ใช้ข้อศอกสะกิดคนข้าง ๆ แล้วถามด้วยเสียงเบา
“พี่อี้เป็นอะไรไป? ตั้งแต่รับโทรศัพท์มาก็เป็นแบบนี้ตลอด น่ากลัวชะมัด”