กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 ไม่รู้
ท่ามกลางสายตาที่ทุกคนจับจ้อง ฉู่อี้หัวเราะแห้ง ๆ สองที แล้วนั่งลงตรงหน้าโจวอู่
“ไม่มีอะไร ผมแค่ลาพักร้อน”
เขาอธิบายโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน
“ก่อนหน้านี้ผมได้รับบาดเจ็บนิดหน่อย นอนโรงพยาบาลอยู่สองเดือน เพิ่งกลับมา”
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง?” ผู้คุ้มกันผิวคล้ำคนนั้นพยักหน้า ความตกใจบนใบหน้าเปลี่ยนเป็นความกระจ่างแจ้ง แล้วเขาก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงขยับเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้
“นี่ วันนั้นนายทำอะไรกันแน่? ทำไมเจ้านายถึงเรียกนายไปคุย?”
ฉู่อี้ไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตาขึ้น พูดออกมาทันที