กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ทานตะวัน
ฉู่อี้ลุกขึ้นยืน
เขาหันศีรษะ มองชายที่นั่งอยู่ข้างหน้าต่างเป็นครั้งสุดท้าย
นอกจากเสียงหัวเราะในลำคอที่ไม่อาจตีความได้คราหนึ่งนั้น ฉินชวนฉือก็ไม่มีการแสดงออกใดอีกเลย
ชายคนนี้ยังคงอยู่ในท่าทางเดิมตอนที่ฉู่อี้เพิ่งเข้ามา เงียบสงบ สง่างาม
เห็นฉินชวนฉือไม่มีทีท่าจะเอ่ยอะไร ในใจฉู่อี้ก็รู้สึกเบาใจ
“งั้นทางผมก็ไม่รบกวนคุณแล้วครับ” เขาเอ่ยเสียงเบา ถือเสียว่าเป็นมารยาท
ไม่มีเสียงตอบ
ฉู่อี้ก็ไม่หาเรื่องให้ตัวเองขายหน้าอีก หันตัวตรง ๆ เดินออกจากห้องไป
“กริ๊ก”