กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ฉินชวนฉือ: โกรธ
รอยยิ้มตื่นเต้นบนใบหน้าของโจวอู่ค่อย ๆ ยุบลงทีละนิด แล้วก็แข็งค้างอยู่แบบนั้น
เขากะพริบตาปริบ ๆ สมองเหมือนหยุดทำงานไปชั่วขณะ
“หา?”
ในห้องเงียบราวกับความตาย มีเพียงเสียงแผ่วเบาจากช่องลมแอร์
ฉู่อี้กระตุกมุมปากเล็กน้อย น้ำเสียงเจือความผิดหวัง พูดเบา ๆ
“เป็นผมเองที่ไม่ดี ไม่มีอะไรจะให้เขาได้อย่างที่เขาต้องการ”
โจวอู่เลียริมฝีปากที่แห้งผาก ไม่รู้เลยว่าจะพูดอะไรดี
ตอนนี้เขาอยากย้อนเวลากลับไปห้านาทีก่อน แล้วตบหน้าตัวเองที่อยากรู้อยากเห็นเกินขนาดสักฉาด
ทำไมปากถึงได้ต่ำขนาดนี้นะ