กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ฉินชวนฉือผู้เข้าถึงง่าย
ลู่เฉิงเวยโกรธจนอกขึ้นลงอย่างรุนแรง ใบหน้าสวยแดงก่ำ “ฉันไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นเลยสักนิด!”
“ทำไมจะไม่ได้! วันนั้นเธอใส่กระโปรงสีขาว เธอยิ้มให้ฉัน แล้วก็ฟีโรโมนกลิ่นพีชของเธอ…” เบต้าคนนั้นอารมณ์พลุ่งพล่าน ยังอยากพูดอะไรต่ออีก
สายตาเย็นยะเยือกสายหนึ่งทอดลงมาที่เขา
ดวงตาของฉู่อี้จมลง น้ำเสียงไม่มีไออุ่นแม้แต่น้อย
“ไสหัวไป”
เสียงโวยวายของเบต้าหยุดชะงักทันที พอสบตากับฉู่อี้ น่องขาของเขาก็สั่นโดยไม่รู้ตัว
สัญชาตญาณบอกเขาว่า ถ้าพูดอีกสักประโยค หมัดขนาดเท่ากระสอบทรายนั้นต้องลงมาที่ใบหน้าของเขาแน่
ดิ้นรนอยู่ครู่ใหญ่ ริมฝีปากของเบต้าสั่นระริก สุดท้ายก็ไม่กล้าพ่นแม้แต่ลมออกมาอีกคำ ก่อนจะรีบวิ่งหนีไปอย่างทุลักทุเล