กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 ความว่างเปล่า
ในทางเดินเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าของคนสองคน
ฉู่อี้เดินตามหลังฉินชวนฉือ ทั้งสองห่างกันราวสามก้าว ไม่มีใครพูดสักคำ
แผลที่แขนแสบร้อน เลือดซึมเปื้อนเนื้อผ้า ความเหนอะหนะทำให้เขาอึดอัดอย่างยิ่ง
ตอนนี้เขาทรมานแทบตาย ขมวดคิ้วมองแผ่นหลังของฉินชวนฉือ
สู้ให้เขาขับรถไปโรงพยาบาลเองยังจะดีเสียกว่า:)
ไม่นานนัก ฉินชวนฉือก็เดินมาถึงหน้าห้องห้องหนึ่ง เปิดประตูออกตรง ๆ แล้วพาฉู่อี้เดินเข้าไป
นี่คือห้องรับรองที่จัดไว้สำหรับแขกผู้มีเกียรติโดยเฉพาะ โซฟาหงส์กำมะหยี่สีแดงเข้มกับเตียงนอนกว้างใหญ่ที่นุ่มสบาย บนโต๊ะกาแฟยังมีจานผลไม้สดหั่นชิ้นวางอยู่หลายจาน ของไม่มาก แต่กลับแผ่กลิ่นความหรูหราแบบเรียบ ๆ ออกมา