กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 สายโทรถล่ม
เหล้าในแก้วหักเหประกายแสงเล็ก ๆ ระยิบระยับภายใต้แสงไฟสลัว
ฉู่อี้นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ จิบเบา ๆ หนึ่งอึก
รสเปรี้ยวจนน่ากลัว ต่างจากภาพลักษณ์ที่ดูนุ่มนวลกลมกล่อม ทำให้ทั้งหน้าของฉู่อี้ย่นขมวดเป็นก้อนอย่างห้ามไม่อยู่
เสียงหัวเราะดังขึ้นข้างหู
ฉู่อี้เงยหน้าขึ้น สบตากับเถาหง เห็นอีกฝ่ายหัวเราะอย่างสนุก จึงเอ่ยเรียกอย่างจนใจ
“พี่เถา…”
“โอ๊ย ตอนนี้ฉันจะกล้าให้นายเรียกพี่ได้ยังไง” เถาหงถือแก้วเหล้าของตัวเองแกล้งพูดกระแนะกระแหน “เถ้าแก่ใหญ่ฉู่ ตอนนี้ฉันต้องเรียกนายว่าพี่ต่างหาก”
ฉู่อี้ส่ายหน้า ไม่รับคำพูดนั้น หันไปพูดกับบาร์เทนเดอร์หลังเคาน์เตอร์ว่า “เปลี่ยนแก้วใหม่ ไม่อร่อย”
“อย่าเปลี่ยนให้เขา!” เถาหงรีบพูดทันที