กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ฟีโรโมนคลั่ง
พอเสียงของฉินชวนฉือสิ้นสุดลง แรงกดดันไร้รูปร่างที่กดลงบนตัวซูจิ่นก็ดูเหมือนจะเบาลง
อาการกระตุกของซูจิ่นค่อย ๆ สงบลง แต่ใบหน้ายังคงซีดขาวราวกระดาษ
เขาหรี่ตาครึ่งหนึ่ง นอนคว่ำอยู่กับพื้น มองท่าทีเรียบเฉยจนเกือบจะโหดเหี้ยมของฉินชวนฉือ ในดวงตาปรากฏความเกลียดชังฝังลึกขึ้นมาวูบหนึ่ง
แต่ความเกลียดชังนั้นกลับถูกแทนที่อย่างรวดเร็วด้วยความยึดติดคลั่งไคล้ที่รุนแรงกว่า
เขาอ้าปาก แล้วเปล่งเสียงแหบพร่าออกมา
“ฉินชวนฉือ…”
เรียกชื่อตรง ๆ
คนที่อยู่ในที่นั้น นอกจากตัวฉินชวนฉือเอง ต่างก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
สีหน้าของสวีหม่างเปลี่ยนไป แม้แต่เหอเซียงเฉินก็เลิกคิ้วขึ้น อ้าปากค้างเล็กน้อย