กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ข้อกังขา
ฉู่อี้จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองกลับบ้านพร้อมกับไป๋จือฉีได้อย่างไร
ตลอดทางเขาใจลอยตลอดเวลา
เขาไม่อยากสงสัยไป๋จือฉี
แต่อาจเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้มันช่างบังเอิญเกินไป รถคันนั้น กลิ่นไอหิมะที่ติดอยู่บนกระเป๋าของไป๋จือฉีและไม่ยอมจางหาย…
ล้วนเหมือนหนามน้ำแข็งแหลมคมที่ทิ่มแทงกลางใจเขาจนเจ็บ และชวนให้ขัดตาที่สุด
ทำให้เขาไม่อาจไม่ใส่ใจได้
หลายครั้งเขาทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง อยากถามแต่ก็ไม่มีความกล้าพอที่จะเอ่ยปากถามออกมา
จนกระทั่งกลับถึงบ้าน เปิดประตูเข้าไป ฉู่อี้ทั้งคนก็ยังดูเลื่อนลอยอยู่บ้าง
“อาอี้ เป็นอะไรไปหรือเปล่า?”