เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 387
จ้าวต้าเอ๋อเองก็ไม่ได้มีเงินทุนมากขนาดนั้น อีกทั้งในร้านก็ไม่จำเป็นต้องใช้คนเยอะขนาดนั้นจริง ๆ จึงไม่ต้องรับคนเพิ่ม แต่ถ้าปฏิเสธขึ้นมา ญาติ ๆ พวกนั้นจะพูดถึงต้าเอ๋อว่าอย่างไรดี? ในเมื่อเธอรับตัวเองกับน้าสาวเข้ามา แต่กลับไม่รับคนอื่น นั่นก็ฟังไม่ขึ้นสักเท่าไร
แต่ถ้าตกลงให้คนพวกนั้นมาทำงาน ร้านก็ไม่มีรายได้มากพอจะเลี้ยงคนทั้งกลุ่ม อีกทั้งร้านก็ไม่ขาดคน เงินที่หามาได้อาจจะไม่พอเลี้ยงพนักงานเสียด้วยซ้ำ
โจวชุนเหวินคิดอยู่มาก สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่เอ่ยเรื่องนี้ออกมา เพื่อไม่ให้ต้าเอ๋อปวดหัว
ส่วนจ้าวต้าเอ๋อก็ไม่ได้สังเกตว่าโจวชุนเหวินมีความคิดในใจมากมายขนาดนั้น เธอเดินไปหน้าฉีปินกับเฉิงจิ่นเซียว ตั้งใจจะจ่ายเงินให้ทั้งสองคน
กลัวว่าพวกเขาจะเอ่ยปฏิเสธก่อน จึงเอ่ยขึ้นตรง ๆ ก่อนว่า "คุณอาฉี น้าสาว พวกคุณต้องอยู่ที่นี่หนึ่งเดือนถึงจะได้เงินเดือน ช่วงนี้ก็ต้องใช้ชีวิต ต้องใช้จ่าย ซื้อของกินอะไรพวกนี้ เงินยี่สิบหยวนนี้พวกคุณไม่ต้องเกรงใจฉันนะ"
ฉีปินกับเฉิงจิ่นเซียวสบตากัน ต่างก็รู้สึกจนใจ สุดท้ายก็รับเงินก้อนนี้ไป
ส่วนเฉิงจิ่นเซียงก็ไม่ได้เงินก้อนนี้เช่นกัน ในเมื่อเธอเป็นแม่ของต้าเอ๋อ ก็เกรงใจที่จะรับเงินนี้