เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 365
สิ่งที่เสี่ยงจื่อไม่เสียใจเลยก็คือการได้ทำงานกับจ้าวต้าเอ๋อ
เฉิงจิ่นเซียงฟังอยู่ข้างๆอย่างแปลกใจ เธอรู้อยู่แล้วว่าต้าเอ๋อทำธุรกิจขายน้ำ แต่ไม่คิดว่าจ้าวต้าเอ๋อจะทำธุรกิจขายน้ำนี้ใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นจ่ายค่าจ้างให้เสี่ยงจื่อและคนอื่นๆได้ ต้องรู้ว่าค่าจ้างของคนธรรมดาอาจมีแค่หนึ่งสองร้อย แต่จ้าวต้าเอ๋อจ่ายค่าจ้างได้แบบนี้ แน่นอนว่าต้องหาเงินได้เยอะ
รถตู้ค่อยๆแล่นมาถึงสถานีรถไฟ เสี่ยงจื่อตะโกนไปทางด้านหลังว่า "ถึงแล้ว สถานีรถไฟถึงแล้ว"
จ้าวต้าเอ๋อนั่งอยู่ในรถตู้จนง่วงเหงาหาวนอน พิงอยู่กับหน้าต่างรถไฟจนเข้าสู่ความฝัน แต่ถูกเฉิงจิ่นเซียวเขย่าเบาๆ ก็ตื่นขึ้นมา เฉิงจิ่นเซียงพูดด้วยเสียงอ่อนโยนว่า "ต้าเอ๋อ เราถึงสถานีรถไฟแล้ว"
จ้าวต้าเอ๋อนั่งหลับงัวเงีย เห็นสถานีรถไฟแล้วถึงได้สติขึ้นมาบ้าง จึงลุกขึ้นอย่างดื้อรั้น "ถึงแล้วเหรอคะ น้าสาว งั้นเราลงรถกัน"
จ้าวต้าเอ๋อลูบหัวตัวเอง เห็นได้ชัดว่ายังไม่หายงง
เฉิงจิ่นเซียวเห็นแล้วหัวเราะ ที่จริงแล้วท่าทางงัวเงียของจ้าวต้าเอ๋อน่ารักมาก
แต่จ้าวต้าเอ๋อยังไม่หายงง เฉิงจิ่นเซียวจึงพูดขึ้นก่อน "เสี่ยงจื่อ ส่งเราถึงแค่นี้ก็พอแล้ว ฉันพาต้าเอ๋อไปได้"