เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 345
เมื่อเห็นว่ายามไม่เชื่อ จ้าวเถี่ยเซิงก็ได้แต่ถอนหายใจ “ผมโกหกที่ไหนกัน ผมมาจากหมู่บ้านตงไถจื่อ เมืองเฉวียนสุ่ย อยู่ชนบทเหมือนกับน้องสาวผมด้วย แถมเรายังนามสกุลเดียวกัน คือจ้าวทั้งคู่ คุณดูลักษณะหน้าตาผมสิ ว่าคล้ายชุนฉินไหม ค่าใช้จ่ายในการเรียนมหาวิทยาลัยของเธอมีส่วนใหญ่ที่ผมในฐานะพี่ชายคนรองเป็นคนออกให้”
พอพูดถึงเรื่องหน้าตา ยามก็เพ่งมองคิ้วและตาของจ้าวเถี่ยเซิงอย่างละเอียด ก็คล้ายกับจ้าวชุนฉินอยู่จริงๆ ดูท่าทั้งสองเป็นพี่น้องกันจริง
แต่ถึงอย่างนั้นยามกลับเกิดความสนใจขึ้นมา เขาหัวเราะแล้วพูดว่า “แต่คุณบอกว่าจ้าวน้อยขอยืมเงินคุณสี่หมื่นบาท เรื่องนี้ผมไม่เชื่อเลย จ้าวน้อยกับสามีเธอทำงานเป็นข้าราชการที่นี่ทั้งคู่ เงินเดือนของสองคนรวมกันหนึ่งปีก็ประมาณหมื่นกว่าบาทแล้ว เงินนี้มากกว่าคนทั่วไปเยอะเลย แถมปกติคงไม่มีอะไรต้องใช้จ่ายด้วย เรื่องที่พักและอาหารทางหน่วยงานมีเงินช่วยเหลือให้หมด ผ่านไปหลายปีเงินออมของพวกเขาก็ต้องมีหลายหมื่นบาท คุณบอกว่าพวกเขามาขอยืมเงินคุณ มันเป็นไปได้ยังไง? พวกเขาดูเหมือนคนที่ขัดสนเงินหรือไง?”