เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 312
“ฉันไม่ได้บอกเธอไปแล้วหรือไง ว่านี่เป็นเงินของพี่ชายคนรองเธอ วันหลังฉันก็ต้องคืนให้พี่ชายคนรองเธอเหมือนกัน” หวังกุ้ยเซียงเสริมขึ้นมาหนึ่งประโยคในภายหลัง หวังจะตัดความคิดที่จะยืมเงินของจางชุ่ยหลานให้หมดไป
จางชุ่ยหลานพูดต่อ “แม่ ครั้งนี้หนูไม่ได้จะยืมเงินพี่ชายคนรอง แต่จะเอาเงินที่หนูกับเถี่ยกังฝากไว้ที่แม่คืนมา ไม่ใช่มีตั้งหลายพันเหรอคะ ตอนนั้นหนูค่อยไปยืมจากคนที่บ้านเดิมอีกนิด รวมกันสักหนึ่งหมื่นก็สร้างบ้านใหม่ได้แล้ว”
จางชุ่ยหลานใช้เหตุผลนี้ก็มีข้อคิดของตัวเองอยู่เหมือนกัน ในเมื่อเธออยากได้เงินของตัวเองคืน ตามหลักเหตุผลก็ไม่มีปัญหา ถ้าบอกว่าจะยืมเงินของพี่ชายคนรองที่ฝากไว้กับหวังกุ้ยเซียง หวังกุ้ยเซียงก็จะใช้เหตุผลว่าเป็นเงินของพี่ชายคนรองเพื่อปฏิเสธตัวเอง แต่ครั้งนี้เธออยากได้เงินของตัวเองคืน ขอแค่มีเงินอยู่ในมือ หวังกุ้ยเซียงก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ให้ ยกเว้นว่าในมือเธอมีเงินสักแดงเดียว
ถ้าไม่ถึงที่สุด จางชุ่ยหลานก็ไม่อยากใช้เหตุผลนี้ เพราะแบบนี้ทำให้ความสัมพันธ์แม่สามีกับลูกสะใภ้ตึงเครียดได้ง่าย อีกทั้งตอนแรกจางชุ่ยหลานคิดว่าจะยืมเงินของพี่ชายคนรองที่ฝากไว้กับหวังกุ้ยเซียงมาบ้าง ให้คนในครอบครัวตัวเองใช้ก่อน ถึงตอนนั้นก็เบี้ยวไม่ยอมคืนก็จบ