0309

⬢⬢⬢

ตอนที่ 310

ถ้าพูดมากเกินไปก็จะทำให้คนรำคาญ แต่พอเปิดฤดูใบไม้ผลิ จ้าวต้าเอ๋อก็ใกล้จะได้ไปโรงเรียนแล้ว ถึงตอนนั้นให้ครูที่โรงเรียนสอนก็ได้ หรือเขาจะไปคุยกับเฉิงจิ่นเซียงเป็นการส่วนตัวเรื่องการศึกษาของต้าเอ๋อให้ดีก็ได้

"ต้าเอ๋อ จิ่นเซียง ก็ดึกแล้วนะ ฉันต้องกลับบ้านไปกินข้าวแล้ว ไข่กับเนื้อหมักนี่ก็เอาไปให้ต้าเอ๋อกินบำรุงร่างกายด้วยล่ะ"

เนื้อหมักที่นี่ไม่ได้รมควัน แต่เป็นแบบฆ่าหมูหรือซื้อเนื้อมาแล้วหมักด้วยเกลือเยอะ ๆ ยังไงก็แค่รับประกันว่าอยู่ได้นานขึ้น รสชาติก็กลาง ๆ

เฉิงจิ่นเซียงรับตะกร้าไข่กับเนื้อหมักมา "ได้ นายกลับไปก่อนเถอะ วันหลังมีเวลาฉันจะเรียกนายมากินข้าวที่บ้านอีกที ตอนนั้นนายห้ามปฏิเสธฉันนะ"

อู๋ซานเหอพูดว่า "ได้เลย ถึงตอนนั้นต้องมาแน่นอน"

มองดูอู๋ซานเหอเดินจากไป แววตาของเฉิงจิ่นเซียงก็หม่นลง เธอยังคิดถึงคำพูดของอู๋ซานเหออยู่

เด็กไม่มีพ่ออยู่ข้าง ๆ ไม่ได้...

จ้าวต้าเอ๋อมองออกว่าอารมณ์ของเฉิงจิ่นเซียงไม่ดี เธกึงดึงแขนเสื้อของเฉิงจิ่นเซียง "แม่ เป็นอะไรหรือเปล่า"