เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 305
ไช่เสี่ยวเฟิ่งฟังแล้วก็สงสัยเล็กน้อย “หาช่างภาพเหรอ ถ่ายภาพครอบครัวเหรอ”
ยุคนี้อะไร ๆ ก็ยังล้าสมัยอยู่ ยังต้องใช้ฟิล์มถ่ายรูปกัน ไม่เหมือนยุคหลังที่แค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก็ได้แล้ว ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องไปหาที่ไหนต่อไหนกันอีก ในหมู่บ้านแทบจะไม่มีเลย
จ้าวต้าเอ๋อพยักหน้าแล้วอธิบาย “ก็คุณยายผมเพิ่งอยากถ่ายภาพครอบครัวขึ้นมา ผมคิดว่าท่านร่างกายไม่ค่อยดี เลยอยากถ่ายภาพครอบครัวเก็บไว้ตอนที่ยังเคลื่อนไหวได้ แล้วก็ตอนนี้ก็เป็นช่วงปีใหม่ คนในบ้านมากันครบ แม้แต่พี่ชายลูกพี่ลูกน้องที่ไปทำงานในตลาดอำเภอก็ยังกลับมา พอดีพวกคุณจะเข้าเมือง ผมเลยคิดจะให้ช่วยหาช่างภาพมาสักคน”
“พวกคุณไม่ต้องห่วง ถ้าหาได้ วันนี้ผมจะเพิ่มเงินให้ ถือเป็นค่าเหนื่อย เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา ขอแค่เชิญช่างภาพมาได้ ผมยินดีจ่ายอยู่แล้ว”
อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง
ไช่เสี่ยวเฟิ่งได้ยินแล้วก็ถอนหายใจโล่งอก ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย “เจ้านาย เรื่องแค่นี้เอง ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ผมจัดการให้ได้แน่นอน”
“เดี๋ยวเข้าเมืองแล้ว ผมจะหาช่างภาพมาให้”
พอได้ยินคำสัญญาของไช่เสี่ยวเฟิ่ง จ้าวต้าเอ๋อก็พูดต่อ “เรื่องนี้ไม่ต้องรีบ ขอแค่ภายในสองสามวันนี้หาช่างภาพมาได้ก็พอ”