0298

⬢⬢⬢

ตอนที่ 299

“แม่ ทำอะไรเหม่อๆ อยู่ล่ะ มากินสาลี่แช่แข็งสิ ยังร้อนๆ อยู่นะ ต้องรีบกินเดี๋ยวพอสักพักก็เย็นชืดแล้ว” เฉิงจิ่นเซียงเขย่าหวังซื่อ หวังซื่อถึงได้สติกลับมา

เธอมองสาลี่แช่แข็งในชาม ในใจมีรสขมอยู่บ้าง สาลี่แช่แข็งแบบนี้ยังจะได้กินอีกสักกี่ครั้ง เธอยังจะยื้อไปถึงปีใหม่ปีหน้าได้อีกไหม

ครอบครัวใหญ่ขนาดนี้รวมตัวกันได้ก็เพราะมีเธอ ถ้าเธอจากไป ครอบครัวใหญ่ทั้งครอบครัวก็คงแตกสลาย

ชั่วขณะหนึ่ง หวังซื่อคิดไปไกลหลายอย่าง

เฉิงจิ่นเซียงเห็นได้ว่าหวังซื่อมีเรื่องในใจ เธอถอนหายใจ วางสาลี่แช่แข็งในมือลง แล้วลองถามว่า “แม่ มีเรื่องกลุ้มใจอะไรหรือเปล่า ดูเหม่อลอยนะ”

หวังซื่อเม้มปาก หันมามองเฉิงจิ่นเซียง จับมือเฉิงจิ่นเซียงไว้แล้วพูดว่า “จิ่นเซียง ปีนี้แม่อยากถ่ายภาพถ่ายครอบครัวสักรูป”

ยุคนี้คนถ่ายภาพถ่ายครอบครัวกันน้อย หนึ่งคือถ่ายภาพถ่ายครอบครัวแพง สองคือบ้านพวกเขาไม่มีเงินมากขนาดนั้น ถ้าจะถ่ายภาพถ่ายครอบครัว ก็ต้องให้พี่น้องหลายคนช่วยกันออกเงิน ลูกสาวคนโตก่อนหน้านี้ก็ยุ่งเรื่องสินสอดไปมา คาดว่าก็คงควักเงินอะไรออกมาไม่ได้

ในใจลึกๆ หวังซื่อคิดว่าการถ่ายภาพถ่ายครอบครัวจะเปลืองเงินนี้ แต่ถ้าพูดกันตามจริง เธออยากถ่ายภาพถ่ายครอบครัวรูปนี้มาก เธอรู้สึกว่าตนเองไม่เหลือวันอีกมากนัก สุดท้ายก็อยากถ่ายภาพถ่ายครอบครัวไว้เป็นที่ระลึก