เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 293
ทั้งสองคนที่ถูกเรียกตัวถึงกับสะดุ้ง เผลอเอาหมูทอดเปรี้ยวหวานซ่อนไว้ด้านหลัง จ้าวต้าเอ๋อเกาหัวแล้วพูดว่า “ป้า ป้าดูผิดแล้วนะ ฉันไม่ได้แอบกินเลย”
โจวชุนเหวินได้ยินก็รีบพูดขึ้นว่า “ใช่ๆๆ ผมก็ไม่ได้แอบกินเหมือนกัน แม่ แม่ต้องดูผิดแน่ๆ”
เห็นท่าทางแก้ตัวของสองคนนี้ เฉิงจิ่นซีทั้งรู้สึกขำทั้งจนใจ นางขยับตัวหลบ เผยให้เห็นหมูทอดเปรี้ยวหวานที่วางอยู่บนโต๊ะในชามเล็ก “สองคนนั้นเลิกแอบกินเถอะ ฉันยังไม่รู้จักสองคนนี้อีกเหรอ ฉันเก็บหมูทอดเปรี้ยวหวานไว้ให้ เอาไปกินสิ พวกนี้เก็บไว้ให้พวกเธอทั้งหมด”
จ้าวต้าเอ๋อเห็นแล้วตาวาว โจวชุนเหวินตาโตกลืนน้ำลายห้ามไม่อยู่ จ้าวต้าเอ๋อรีบวิ่งเข้าไปก่อน ยกชามเล็กขึ้น หยิบหมูทอดเปรี้ยวหวานชิ้นหนึ่งเริ่มกินทันที นางยิ้มแป้นพูดว่า “งั้นฉันไม่เกรงใจนะป้า”
โจวชุนเหวินตั้งตัวได้ก็รีบวิ่งไป หยิบหมูทอดเปรี้ยวหวานหลายชิ้นจากชามมากิน “ต้าเอ๋อ เธอแบ่งฉันไว้บ้างสิ!”
จ้าวต้าเอ๋อเห็นแล้วก็แลบลิ้นปลิ้นตาใส่โจวชุนเหวิน “พี่สาวลูกพี่ลูกน้องใหญ่ เธอช้าเกินไป ระวังหมูทอดเปรี้ยวหวานชามนี้จะถูกฉันกินหมดนะ!”
เฉิงจิ่นซีได้ยินก็ขำห้ามไม่อยู่ มุมปากยกขึ้นตลอด นางรู้สึกจริงๆ ว่าต้าเอ๋อเป็นตัวตลกมีชีวิต ไปที่ไหนก็ทำให้คนหัวเราะได้