0290

⬢⬢⬢

ตอนที่ 291

"แม่ครับ แม่ต้องอยู่ได้นานแน่ๆ" เฉิงจิ่นซีเน้นย้ำอีกครั้ง ราวกับเพียงเท่านี้จึงจะปลอบใจความวุ่นวายภายในใจของแม่ได้

แม้แต่เฉิงจิ่นเซียวก็พูดว่า "ใช่ครับแม่ แม่ต้องมีอายุยืนร้อยปีแน่นอน พอพ้นปีใหม่ผมก็จะไปทำงานในเมือง พอหาเงินได้แล้ว ผมจะซื้อเสื้อผ้าดีๆ สักชุดให้แม่ แล้วพาแม่ไปเดินเที่ยวในหมู่บ้านให้เต็มที่ ให้คนอื่นอิจฉาตาร้อนกันไปเลย"

ตอนสาวๆ หวังซื่อชอบเอาของอะไรนิดๆ หน่อยๆ ไปอวดคนอื่น แต่ตั้งแต่ร่างกายเป็นอัมพาตก็ไม่ค่อยออกไปไหนอีก คนอื่นจึงมองเธอว่าเป็นยายแก่ที่ไร้ประโยชน์ หวังซื่อฟังแล้วรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย จึงเลิกคิดจะออกไปฟังเรื่องชวนปวดหัวพวกนั้น

แต่พอได้ยินลูกสาวคนเล็กสัญญาเช่นนี้ ในใจของหวังซื่อก็ปลื้มปีติ แต่ร่างกายของตัวเองเธอเองก็รู้ดีว่าอยากให้อยู่ถึงปีหน้าคงจะยาก อย่างมากก็ไม่กี่เดือน แต่นางไม่ได้พูดออกมา กลับลูบผมลูกสาวทั้งสองด้วยความรักใคร่ พยายามอยู่กับพวกเขาให้นานที่สุด

หลายวันต่อมา

ช่วงนี้จ้าวต้าเอ๋ออยู่บ้านอย่างสบายใจ แต่ไม่นานก็มีคนมาเคาะประตู

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"