เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 279
หลี่จิ้นเห็นโจวเทียนฝู่ไม่กล้าลงมือก็หัวเราะแถมตบแก้มตัวเองยั่วยุว่า “อยากตีก็เข้ามาสิ ข้าไม่ได้พูดผิดสักหน่อย แต่งงานกับน้าสาวเจ้ามาห้าปีแล้ว ยังไม่มีลูกสักคน ดูยังไงก็เป็นแม่ไก่ตัวผู้ที่ออกไข่ไม่ได้”
โจวเทียนฝู่โกรธจนหน้าดำหน้าแดง เส้นเลือดที่หน้าผากปูดขึ้น เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วตะโกนเสียงดัง “ถ้าแน่จริงก็พูดอีกครั้งสิ!”
เฉิงจิ่นเซียวเองก็สีหน้าไม่ดี หันหน้าหนีไม่อยากเห็นหน้าหลี่จิ้น เธอเพียงอยากหย่าให้เร็ว ๆ แล้วออกไปจากที่นี่ให้เร็ว ๆ
หลี่จิ้นเห็นโจวเทียนฝู่โกรธเป็นแบบนี้ในใจก็รู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก ส่วนจ้าวต้าเอ๋อก็ยืนอยู่ข้าง ๆ ทำเป็นสงสัยว่า “พี่ชายลูกพี่ลูกน้องใหญ่ ผมจำได้ว่าหัวหน้าฝ่ายสตรีเคยเผยแพร่ความรู้ให้คนในหมู่บ้านฟังนะครับ เรื่องมีลูกได้หรือไม่ได้ ปกติแล้วเป็นความรับผิดชอบของฝ่ายชาย น้าสาวเพิ่งไปตรวจที่โรงพยาบาลมา ร่างกายไม่มีปัญหา นี่ก็ไม่ใช่ปัญหาของน้าเขยหรอกหรือครับ ทำไมเขายังโทษน้าสาวอีก”
คำพูดของเด็กน้อยทำให้คนที่อยู่ในที่นั้นอดหัวเราะกันไม่ได้ ต่างก็หัวเราะเยาะหลี่จิ้น
“ฮ่า ๆ ๆ คิดอยู่ตั้งนาน ที่แท้ก็เป็นเพราะผู้ชายไม่ไหวเอง แล้วยังมาโทษฝ่ายหญิงอีก”