0276

⬢⬢⬢

ตอนที่ 277 ที่นี่เฉิงจิ่นเซียวต้องทนความอยุติธรรมอย่างแสนสาหัส

ที่นี่เฉิงจิ่นเซียวต้องทนความคับแค้นใจอย่างที่สุด

เธอคิดถึงบ้าน อยากกลับไปหมู่บ้านเสี่ยวเหอเหยียน ที่นั่นมีญาติของเธอ มีบ้านของเธอ กลับบ้านแล้วก็จะไม่มีใครมารังแกเธอ และไม่มีใครมาพูดว่าเธอเป็นแม่ไก่ตัวผู้ที่ออกไข่ไม่ได้อีก กลับบ้านแล้วเธอก็ไม่ต้องเห็นหน้าอันน่าเกลียดของหลี่จิ้นอีก

เฉิงจิ่นเซียวพาจ้าวต้าเอ๋อกลับมาที่ห้องของตัวเองเพื่อจะวางห่อสัมภาระ แต่กลับเห็นเสื้อผ้ากองหนึ่งถูกเหยียบอยู่บนพื้น เสื้อผ้าเต็มไปด้วยรอยเท้า ตู้เสื้อผ้าถูกเปิดออก

ปฏิกิริยาแรกของเฉิงจิ่นเซียวคือดูที่ลิ้นชักใต้ตู้เสื้อผ้า ข้างในนั้นซ่อนเงินสดไว้ นี่คือเงินที่เธอเพิ่งหาได้เมื่อสัปดาห์ก่อน คิดว่าจะเก็บไว้ใช้ตอนกลับบ้านช่วงตรุษจีน แต่กลับเหลือเพียงลิ้นชักที่ว่างเปล่า

ในวินาทีนั้นเฉิงจิ่นเซียวก็แตกสลาย “เงินของฉัน……”

นึกถึงทุกสิ่งที่ตัวเองประสบมา ทั้งความคับแค้น ความลำบากในการเลี้ยงไก่ สุดท้ายเงินที่หามาได้ก็ถูกหลี่จิ้นเอาไปเที่ยวเตร่กินดื่มจนหมด เฉิงจิ่นเซียวก็อดร้องไห้ออกมาไม่ได้

จ้าวต้าเอ๋อมองไม่ออก ไม่รู้ว่าน้าสาวอยู่ดี ๆ ร้องไห้ทำไม เธอเดินเข้าไปดึงเสื้อของเฉิงจิ่นเซียวพลางรีบถาม “เป็นอะไรไปคะน้าสาว?”