เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 264
แต่เฉิงจิ่นซีกลับฟังได้อีกความหมายหนึ่ง เธอรู้ดีว่าหวังกุ้ยเซียงปฏิบัติต่อต้าเอ๋ออย่างไร ฝีมือนั้นเรียกได้ว่าหนักหนาสาหัส ต้าเอ๋อถูกตีจนเป็นแผลเป็นบ่อยครั้ง หากไม่มีเธอคอยปกป้อง คาดว่าคงถูกตียิ่งกว่านี้อีก
จ้าวเถี่ยเซิงปากพูดอยู่ตลอดว่าหลังกลับไปแล้วจะปกป้องแม่ลูกสองคนนี้ ไม่ยอมให้หวังกุ้ยเซียงรังแก แต่มาถึงตอนนี้ ต้าเอ๋อเพียงพูดความจริงประโยคเดียว จ้าวเถี่ยเซิงกลับปฏิเสธตรงนี้ว่าไม่ได้เข้าข้างหวังกุ้ยเซียง
ถ้าอย่างนั้นความทุกข์ที่เธอเคยได้รับมาทั้งหมดนับเป็นอะไร ในสายตาของจ้าวเถี่ยเซิงถือว่าเธอสมควรได้รับมันหรือไร
จ้าวเถี่ยเซิงเดิมทีอยากจับมือเฉิงจิ่นเซียงเพื่อแสดงความจริงใจ แต่เฉิงจิ่นเซียงกลับเบือนหน้าหนีด้วยสีหน้าเย็นชา
จ้าวเถี่ยเซิงจับมือเฉิงจิ่นเซียงได้ แต่วินาทีต่อมาเฉิงจิ่นเซียงก็ดึงมือออก แล้วหันไปพูดกับเฉิงจิ่นซีโดยตรง “พี่สาวใหญ่ ตอนนี้เสี่ยวเจวียนน่าจะตื่นแล้ว ต้องให้ฉันกลับไปปลอบ ฉันไปก่อนนะ”
เฉิงจิ่นเซียงใช้ลูกสาวคนเล็กเป็นข้ออ้างในการจากไป ไม่อยากอยู่กับจ้าวเถี่ยเซิง
เฉิงจิ่นซีฟังออกถึงความนัยในคำพูดของเฉิงจิ่นเซียง รีบพยักหน้ารับ “งั้นเธอรีบกลับไปเถอะ ตรงนี้มีฉันกับพี่เขยใหญ่เธออยู่ก็พอ”