เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 236
พอโจวชุนเหวินมาถึงตอนนี้ ก็เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นที่เกิดเหตุใกล้ ๆ
ถึงกับตะลึงไปเล็กน้อย
บ้านของเหยาผู้ทำบัญชีมีลานบ้านค่อนข้างใหญ่ ใหญ่กว่าลานบ้านของโจวชุนเหวิน ที่ดินในหมู่บ้านจวี่เหรินจ่างจื่อมีน้อยอยู่แล้ว ในเขตภูเขาจะหาที่ราบสักผืนมาสร้างบ้านก็ยากมาก ไม่ทางนี้ก็ร่องลึกใหญ่ ทางนั้นก็ร่องเล็ก ๆ
นี่ไม่ใช่ยุคหลังที่ขับรถตักดินมาก็จัดการได้หมด
ในยุคที่พึ่งแรงคนล้วน ๆ เจอหลุมเจอร่องเข้าให้ จะสร้างบ้านก็ยากเย็นราวกับขึ้นสวรรค์
เพราะฉะนั้นลานบ้านของชาวบ้านในหมู่บ้านจวี่เหรินจ่างจื่อโดยทั่วไปจึงค่อนข้างเล็ก ไม่เหมือนบ้านจ้าวต้าเอ๋อ ทางนั้นที่ราบมาก แปลงที่ดินสร้างบ้านของแต่ละครอบครัวปกติก็หนึ่งหมู่ครึ่ง ไม่ก็ลานบ้านแปดร้อยกว่าตารางเมตร ปกติก็ลานขนาดยี่สิบแปดเมตรคูณยี่สิบแปดเมตร แม้แต่ที่หมู่บ้านตงไถจื่อ บ้านหลายหลังลานก็เกินมาตรฐานไปมาก
แต่จวี่เหรินจ่างจื่อไม่ไหว โดยทั่วไปก็ลานสิบห้าเมตรคูณสิบเมตร รวมกันได้แค่หนึ่งร้อยห้าสิบตารางเมตร เมื่อเทียบกันแล้วนอกจากตัวบ้าน ลานบ้านก็น้อยจนน่าสงสาร
ลานบ้านของเหยาผู้ทำบัญชีถือว่าใหญ่กว่าหน่อย มีสามร้อยกว่าตารางเมตร แต่ตอนนี้ในลานไม่มีที่ตรงไหนดี ๆ เหลืออยู่แล้ว